Ayşe Teyze hayatımıza 2002 yılında Derin ile birlikte girdi, yeni doğum yapmış hormonların emrinde bir anne olarak ilk gördüğümde ben bu kadına mı bırakacağım çocuğumu diye ağlamıştım çünkü ondan bir önceki aday üniversite mezunu 45 yaşlarında iki büyük çocuk annesi çok hoş bir hanımdı ve biz zamanında geri dönüş yapmadığımiz için başkası ile anlaşmıştı.
Öyle güzel yemekler yaptı ki şişmanlatti bizi, herşeyi yiyecek bu çocuk dememe rağmen hep Derin'e sevdiği yemeklerle arka çıkıldı.
Eger Derin'e kızmışsam sinirim geçene kadar gitmedi bekledi, bak ben gidince iyi davran çocuğuma diye tembih edildi.
Mercimekli köftelerinden , zeytinyağlı sarmalarından kimler tatmadı kimler: iş arkadaşlarım , komşularım, hatta Derin'in servis şöförleri bile.
Derin ondan sevgiyi öğrendi ve kocaman sevilmeyi.
Ve Moskova'ya gelirken ben niye daha önce bırakmadım Derin'i bilemedim ayrılığın bu kadar zor olacağını diye ağladı.
Ve biz de söz verdik, her gelişimizde onu göreceğimize..
oyle anlattın oyle gözümde canlandı ki şimdi kapıdan ona benzer bir kadın girse boynuna sarılacağım sanki.. ayşe teyzeye benden de selam söyle..
YanıtlaSilSöylerim tabii sevgili Nilgün , aslında izin alırsam onu yazmak isterim, zorlu sınavları olan kocaman kalpli bir kadın o
YanıtlaSil